Jakie cechy musi posiadać komornik?

Profesja komornika może i nie ma najlepszego odbioru w społeczeństwie. Niemniej, w dobie poziomu zadłużenia generowanego przez społeczeństwo, musi istnieć instytucja, która egzekwować będzie powstałe zadłużenia. Trzeba mieć świadomość, iż gospodarka nie byłaby w stanie funkcjonować, gdyby przedsiębiorcy nie mieli efektywnego narzędzia do pobierania swych należności wobec kontrahentów, oraz klientów.

Urząd komornika jest więc niezbędnym organem dla poprawnego funkcjonowania państwa prawa, a zapotrzebowanie na specjalistów w tej dziedzinie jest niezmiennie na stałym poziomie. Nie każdy jednak posiada predyspozycje do pełnienia zadań funkcjonariusza publicznego w charakterze komornika. Kluczowym jest jednak zadanie sobie pytania, jakie cechy musi posiadać komornik, aby efektywnie realizować swoje obowiązki?

Niewątpliwie jedną z najważniejszych cech skutecznego komornika jest odporność na stres. Bardzo często dane jest w tym zawodzie, stykać się z ludzką tragedią oraz nieszczęśliwymi wypadkami, które doprowadziły do sytuacji, w której nie są w stanie zaspokoić zobowiązań wobec wierzyciela.

Po za wytrzymałością psychiczną dobry egzekutor, wykazywać winien się wysoko rozwiniętymi umiejętnościami interpersonalnymi. Domenę komornika stanowić bowiem powinny zdecydowanie, stanowczość a przede wszystkim opanowanie. W trakcie dokonywania czynności egzekucyjnych, komornikowi przychodzi konfrontować się z różnymi osobami- rzadko kiedy przychylnie do niego nastawionymi. Niezbędne jest więc zachowanie zimnej krwi, aby nie eskalować i tak już z reguły napiętej atmosfery. Z uwagi na nieprzychylne warunki pracy, osoba pracująca w tym charakterze powinna odznaczać się także refleksem w podejmowaniu szybkich decyzji w sytuacji, w jakiej przyszło mu wykonywać swoje obowiązki.

Na samym końcu wspomnieć należy o cechach organizacyjnych, które powinny przejawiać osoby zainteresowane pracą komornika. Praca w kancelarii komorniczej w dużej mierze sprowadza się do pracy z tomami dokumentów, co wymaga od pracownika dokładności oraz skrupulatności.

Jak zostać komornikiem?

Zawód komornika nie cieszy się niestety zbyt wielką sympatią społeczeństwa.Wiele osób czuje się pokrzywdzonych i wyładowuje swoją złość na funkcjonariuszu publicznym. Co ciekawe, pogląd ten zmienia się w momencie, gdy potrzebujemy osoby, która wyegzekwuje dla nas należność. Kiedy już zdecydujemy się na taki zawód, powinniśmy wiedzieć, że nie każdy może go wykonywać. Przede wszystkim musi być to osoba, która ukończyła 26 lat, posiada obywatelstwo polskie i zdolność do czynności prawnych. Ponadto – co wydaje się wręcz oczywiste – musi posiadać nieposzlakowaną opinię, być niekarana oraz nie może zachodzić w jej przypadku podejrzenie o popełnieniu przestępstwa skarbowego lub ściganego z oskarżenia publicznego (w tym przypadku ściganiem zajmuje się państwo). Czy spełnienie tych wymagań wystarczy?

Nie, wymagane jest także odpowiednie wykształcenie: ukończenie wyższych studiów prawniczych i otrzymanie tytułu magistra (lub tytułu zagranicznej uczelni równoznacznego z tytułem magistra prawa). Jak zostać komornikiem? Sama procedura bywa momentami dość skomplikowana. Przede wszystkim zaczynamy od zdania egzaminu konkursowego. Po przygotowaniu odpowiedniego zestawu dokumentów przystępujemy do rozwiązywania testu: poprawna odpowiedź na 90 pytań z dziedziny prawa ogólnego decyduje o zdanym egzaminie. Jego koszt to ok. 640 zł. Następnie należy złożyć dokumenty na aplikację komorniczą. W jej trakcie aplikanci szkolą się przez dwa lata pod okiem komornika – patrona. Po odbytej aplikacji przychodzi pora na egzamin komorniczy w formie ustnej i pisemnej. Sam zdany egzamin nie gwarantuje jeszcze stania się komornikiem.

Kolejne dwa lata należy bowiem przepracować jako asesor komorniczy . Dopiero po takim przygotowaniu możemy starać się o posadę pełnoprawnego komornika. Jak widać, droga do sukcesu jest niełatwa i wymaga sporego samozaparcia, jednak początkowe trudy zrekompensują dość wysokie zarobki. Na stanowisku asesora jest to kwota ok. 5 tys. zł brutto, w przypadku komornika stawka wzrasta proporcjonalnie do liczby prowadzonych spraw.

Czy praca w zawodzie komornika jest ciężka?

Komornik jest funkcjonariuszem publicznym ale nie jest urzędnikiem państwowym lecz działa przy sądzie rejonowym, który głownie zajmuje się wykonywaniem rozstrzygnięć rozstrzygnięć wynikających z roszczeń cywilnych na drodze przymusu egzekucyjnego. Także do jego obowiązków należy między innymi spisanie inwentarzu oraz sporządzanie protokołów stanu faktycznego przed wszczęciem jakiegoś procesu bądź przed wydaniem orzeczenia. A czy praca w zawodzie komornika jest ciężka? Zdecydowanie jest, ponieważ ta praca jest najczęściej kojarzona z zajęciem niewdzięcznym i bardzo trudnym oraz nieprzyjemnymi sytuacjami.

Osoby wykonujące pracę komornika muszą liczyć się z ciężka i stresującą pracą, która bardzo mocno obciąża psychikę człowieka. Komornik bardzo często w swojej pracy musi się wykazać stanowczością, a także opanowaniem czy zdecydowaniem, jak podejmuje się wszczęcia postępowania egzekucyjnego dlatego większość posądza o bezduszność, nieuczciwość czy nawet chęci „żerowania” na cudzym nieszczęściu. Dlatego osoba, która postanawia pracować w tym zawodzie musi mieć bardzo odporną psychikę, a że pracuje samodzielnie i taka praca wymaga bardzo dużego zaangażowania oraz umiejętność podejmowania bardzo szybkich i trudnych decyzji, które traktowane są z wielką niechęcią poprzez społeczeństwo. Jest to również praca bardzo niebezpieczna, ponieważ czasami zdarzają się takie sytuacje gdzie do postępowania egzekucyjnego należy podjąć współpracę z policją.

Natomiast komornicy za taką pracę dostają zróżnicowane zarobki, które zależą od ilości prowadzonych spraw oraz wartości wierzytelności, w przypadku aplikantów zarobki potrafią sięgać do około dwóch tysięcy złoty netto. Gdy chodzi o liczbę komorników w Polsce to jest ich niewielka ilość i jest także ściśle określona, a miejsce pracy można znaleźć tylko i wyłącznie gdy zwolni się jedno miejsce z istniejących stanowisk bądź gdy Ministerstwo Sprawiedliwości stwierdzi, że podejmie decyzję o zwiększeniu liczby miejsc pracy dla osób z takowym wykształceniem.

Jak pracuje komornik?

W momencie uzyskania przez wierzyciela tytułu wykonawczego w celu uzyskania swoich należności, może on zdecydować się na ich wyegzekwowanie przez komornika. Jak pracuje komornik? Otóż w momencie otrzymania od wierzyciela wniosku o dokonanie czynności komorniczych, komornik sprawdza czy został on poprawnie sporządzony i czy podpisany. Wierzyciel ma obowiązek dołączenia tytułu wykonawczego, po skompletowaniu dokumentów, komornik rozpoczyna stosowne czynności. Wyegzekwowanie długów nie jest poprzedzone zagłębianiem się w zasadność ich zasądzenia, dłużnik nie ma możliwości odwoływania się do komornika o zmianę decyzji, ponieważ jest on tylko wykonawcą orzeczenia sądu.

Celem pracy komornika jest odzyskanie dla wierzyciela zaległych należności i w tym celu może on doprowadzić do zajęcia wynagrodzenia, renty czy emerytury dłużnika w stosownej wysokości, jeżeli dłużnik nie posiada takich wpływów, komornik może zablokować konta bankowe i pobrać środki finansowe. Jeżeli dłużnik posiada na własność nieruchomości lub ruchomości w domu lub samochody, również komornik może je zając na poczet spłaty zadłużenia. Komornik pracuje zgodnie prawem obowiązującym w Polsce i w momencie unikania spłacania przez dłużnika zobowiązać, może on zastosować środki przymusu, czyli zajęcia jego majątku nawet wbrew jego woli. Osoba nie wywiązująca się ze spłaty zadłużenia, zostaje poinformowana przez komornika o wszczęciu egzekucji i czego ona dotyczy.

Wierzyciel ma możliwość wskazania komornikowi, jakie środki majątkowe mają być zajęte na spłatę jego należności. Jeżeli komornik nie ma dostępu do takich środków, zajmuje inne części wchodzące w skład majątku dłużnika, dokonuje ich licytacji i sprzedaży a uzyskane kwoty przekazuje wierzycielowi. Komornik działa zgodnie z wnioskiem przez niego złożonym i nie może samodzielnie podejmować decyzji związanej ze zmianą sposobu zajmowania majątku dłużnika. Jeżeli chce on negocjować takie czynności, musi zgłosić się do wierzyciela, który tylko może zmienić dyspozycje zawarte we wniosku.

Co komornik może zająć w firmie?

Wszyscy wiemy o tym, że swoje długi trzeba spłacać. Inaczej kończy się to dla dłużników bardzo nieprzyjemnie. Pamiętamy kampanie informacyjne mówiące o tym, że nie ma sensu uciekanie przed bankiem, przed komornikiem. Te instytucje i tak mają wszystkie niezbędne informacje, żeby nas znaleźć i wyciągnąć od nas to co im się należy. Dlatego tak istotne jest, w przypadku jakichkolwiek trudności ze spłatą kredytu czy pożyczki, w przypadku utraty płynności finansowej, tak ważne jest, żeby nie uciekać, nie wychodzić z założenia, że przecież wszystko się ułoży, ale stanąć w prawdzie przed sobą i innymi i przyznać, że mamy problemy.

Banki są skłonne iść na wiele ustępstw, zanim zaczniemy zastanawiać się dlaczego komornik blokuje konto bankowe i dlaczego nagle zostaliśmy bez grosza przy duszy i nie mamy za co kupić nawet podstawowych artykułów zapewniających przetrwanie. Zablokowanie konta to już ostatni krok komornika, który na podstawie swoich doświadczeń z nielojalnym dłużnikiem stracił możliwość dochodzenia swoich roszczeń w inny sposób. Komornik może również wystąpić do naszego pracodawcy, aby ten zajął nam część wynagrodzenia. Takie przypadki są bardzo częste. Pracodawca blokuje część naszej pensji i każdego miesiąca przesyła tę część do komornika, na wskazane w informacji pisemnej konto bankowe. Na rachunek komornika trafia więc co miesiąc jakaś część jego należności.

Niezmiernie istotne jest, żeby w razie problemów udać się do banku czy innej instytucji, która udzieliła nam kredytu czy pożyczki i z pokorą prosić o jak najlepsze rozwiązanie sprawy. Nie możemy obawiać się przyznać do tego, że chwilowo straciliśmy płynność finansową. To normalne, takie rzeczy się zdarzają. Od nas zależy czy wyjdziemy z tego z twarzą czy też nie. Banki i komornicy naprawdę wiele już widzieli i nie zaskoczą ich nasze problemy. Ważne, by powiadomić te instytucje od razu, gdy pojawia się problem. Czasem zadziwia nas ludzka głupota, kiedy ktoś nie reguluje swoich zobowiązań, a jednocześnie, niczym dziecko, udaje, że wszystko jest w porządku.